Ośrodek z tradycją

Historia Ośrodka Totus Tuus zaczęła się dużo wcześniej niż jego obecna nazwa. Już przed wojną w Zembrzycach istniał zorganizowany ośrodek wypoczynkowy związany ze środowiskiem kolejowym. To nie było miejsce przypadkowe ani chwilowe. Przyjeżdżały tu dzieci i młodzież na kolonie letnie, a sam teren żył rytmem przyjazdów, wspólnoty i wypoczynku.

Po wojnie ten rozdział nie urwał się. Dawny ośrodek funkcjonował dalej jako ośrodek wczasowo-kolonijny PKP i przez kolejne dziesięciolecia służył ludziom jako miejsce wakacji, pobytu grupowego i oddechu od codzienności. Ośrodek Totus Tuus nie powstał więc na pustym terenie. Wyrósł z miejsca, które już wcześniej miało swoją pamięć, swoją funkcję i swój własny rytm.

Z czasem dawny model wypoczynku zakładowego zaczął jednak tracić znaczenie. Jak wiele podobnych obiektów w Polsce, także ten ośrodek wszedł w okres osłabienia. I właśnie wtedy rozpoczął się najważniejszy etap jego historii: nie budowa od zera, ale ocalenie i głęboka przemiana tego, co już istniało.

Współczesne odrodzenie Ośrodka Totus Tuus wiąże się przede wszystkim z parafią Mariacką w Krakowie oraz z księdzem infułatem Bronisławem Fidelusem, archiprezbiterem bazyliki Mariackiej w latach 1995–2011. To z jego osobą łączy się decyzja o wykupieniu dawnego ośrodka wypoczynkowego PKP w Zembrzycach i przekształceniu go w centrum edukacyjno-rekolekcyjne związane z dziedzictwem Jana Pawła II.

Prace adaptacyjne trwały dwa i pół roku. Ich zwieńczeniem stał się 23 września 2009 roku. Tego dnia ksiądz kardynał Stanisław Dziwisz, metropolita krakowski, poświęcił kaplicę, ołtarz, tabernakulum oraz cały kompleks Ośrodka Totus Tuus w Zembrzycach. W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele dekanatów Archidiecezji Krakowskiej, biskupi pomocniczy oraz zaproszeni goście, a ksiądz infułat Bronisław Fidelus mówił o genezie powstania tego dzieła.

Kilka tygodni później, 25 października 2009 roku, odbyło się spotkanie podsumowujące zakończenie prac adaptacyjnych. Był to moment domknięcia etapu przebudowy i zarazem symbolicznego oddania odnowionego miejsca do nowej służby. Nie chodziło już o dawny ośrodek kolonijny, lecz o przestrzeń ciszy, rekolekcji, spotkania i wewnętrznego uporządkowania.

Nowy charakter tego miejsca bardzo szybko zaczął żyć własnym rytmem. Już we wrześniu 2010 roku w Zembrzycach odbyły się trzecie Rekolekcje Liturgiczne „Mysterium fascinans”, co pokazało, że odnowiony ośrodek stał się rzeczywistą przestrzenią formacji, modlitwy i spotkania, a nie tylko odnowionym zespołem budynków.

Dlatego historia Ośrodka Totus Tuus jest historią ciągłości, a nie zerwania. Najpierw było tu miejsce wypoczynku, potem czas osłabienia, a następnie mądra i odważna przemiana. Zmieniła się forma, ale nie zniknął najgłębszy sens tego miejsca. Ludzie nadal przyjeżdżają tu po to, by wyjść z codziennego biegu, odzyskać wewnętrzną ciszę i spotkać się z tym, co naprawdę ważne.